دانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923The Role of Foreign Aids in Economic and Social Development of Afghanistanنقش کمکهای خارجی در توسعه اقتصادی- اجتماعی افغانستان13284510.22070/iws.2019.3285.1575FAسیدجوادرامیاردانشجوی دکترای جامعهشناسی اقتصادی و توسعه دانشگاه فردوسی مشهدعلی اکبرمجدیاستادیار جامعهشناسی اقتصادی و توسعه گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهدمحمدمظلوم خراسانیاستاد جامعهشناسی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20180605As US and NATO troops entered Afghanistan in 2001, reconstruction assistance teams came to Afghanistan, and the international community has spent more than $ 130 billion to rebuild Afghanistan over the years. This study aimed to investigate the role of external assistance in socio-economic development of Afghanistan, considering nine indicators of socio-economic development as dependent variables and evaluated them in the light of theories of modernization and dependency schools and secondary data analysis. The results of the hypotheses test, analyzed by SPSS software, showed that the relationship between the independent variable of external aid and GDP variables, per capita income, life expectancy, education, population growth and human development, is significant and positive, whereas the relationship between external aid and variables of Security and Drug Reduction improvement, proved insignificant. The impact of independent variable on unemployment rate was negative. Therefore, foreign aids did not improve Security, Unemployment and Drug Abuse in Afghanistan; but it improved access to Educational and Health services.همزمان با ورود نیروهای نظامی ایالات متحده آمریک ا و کشورهای عضو سازمان ناتو در سال 2001 به افغانستان، گروههای کمک برای بازسازی نیز به این کشور آمده و طی این سالها، جامعه جهانی بیش از 130 میلیارد دلار برای بازسازی افغانستان هزینهکردهاست. این پژوهش با هدف بررسی نقش کمکهای خارجی در توسعه اقتصادی- اجتماعی افغانستان، نُه مورد از شاخصهای توسعه اقتصادی و اجتماعی را بهعنوان متغیرهای وابسته درنظرگرفته و در پرتو نظریات مکاتب نوسازی و وابستگی و با روش تحلیل دادههای ثانویه ارزیابیکردهاست. نتیجه آزمون فرضیهها که در نرمافزار SPSS تحلیلشدهاست، نشانمیدهد که رابطه میان متغیر مستقل کمکهای خارجی و متغیرهای تولید ناخالص داخلی، درآمد سرانه، امید به زندگی، آموزش، افزایش جمعیت و توسعه انسانی، معنادار و مثبت بودهاست اما میان کمکهای خارجی و متغیرهای بهبود شرایط امنیتی و کاهش تولید مواد مخدر، رابطه غیرمعنادار و همچنین، اثر متغیر مستقل بر نرخ بیکاری منفی گزارششدهاست؛ برایناساس، کمکهای خارجی در بهبود اوضاع امنیتی، وضعیت بیکاری و کاهش تولید مواد مخدر در افغانستان مؤثر نبوده؛ اما به بهبود وضعیت دسترسی مردم به خدمات آموزشی و بهداشتی منجرشدهاست.https://iws.shahed.ac.ir/article_845_36b3c072ac0a06837e9a84e1f63a35b8.pdfدانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923Political Culture and its Impact on the Failure of the Process of Establishing Democracy in the Middle East with Emphasis on the Arab Worldفرهنگ سیاسی و تأثیر آن بر ناکامی فرایند تحقق دموکراسی در خاورمیانه با تأکید بر جهان عرب335884610.22070/iws.2018.2831.1498FAبهنامرشیدی زادهدکتری علوم سیاسی و پژوهشگر پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق(ع)علیمحمدی ضیاءمدرس حوزه و دانشگاه و پژوهشگر پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع)Journal Article20180629Certainly, the culture of every society has a decisive role in the field of social action, while political culture is of the utmost importance in the political arena of society as it links to political action. It is in this context that examining the behavioral patterns of Arab societies and their impact on macro-political structures are new topics in the field of political studies of Arab societies, and the connection between the two categories contributes to a proper understanding of the subject. Therefore, the purpose of this issue is to look specifically at those social behaviors that in the historical process, as a relatively stable general tradition, organize the above structures. Accordingly, the present study, in the theoretical framework of behaviorism and with a descriptive-analytical method, seeks to investigate the impact of Arab-cultural behavioral patterns on the process of democracy realization in the Middle East. The findings of the study suggest that the diversity of behavioral patterns and political culture in the Arab world, such as: authoritarianism, the unrestrained presence of informal groups, nationalism, and pan-Arabism as a cultural structure, prevent the establishment of an overall process towards attaining a definite awareness present in the realization of democracy. That foreign intervention and colonialism are another major obstacle to the realization of democracy in the Arab worldبیتردید فرهنگ هر جامعهای، نقشی تعیینکننده در عرصه کنشهای اجتماعی داشته، دراینمیان، فرهنگ سیاسی به جهت آنکه با کنشهای سیاسی، پیوند برقرارمیکند، در عرصه سیاسی جامعه، دارای اهمیتی دوچندان است؛ این در شرایطی است که بررسی الگوهای رفتاری جوامع عربی و تأثیر آن بر ساختارهای کلان سیاسی، از مباحث جدید در حوزه مطالعات سیاسی جوامع عربی بوده، ارتباط میان این دو مقوله به فهم مناسب موضوع بهطورشایانی کمکمیکند؛ بنابراین، هدف از طرح این موضوع، نگاه ویژه به آن دسته از رفتارهای اجتماعی است که در روند تاریخی بهصورت سنت عمومی بهنسبت پایدار، ساختارهای بالا را سامانمیدهند؛ براساس این، پژوهش حاضر در چارچوب نظری رفتارگرایی و با روش توصیفی- تحلیلی بهدنبال بررسی تأثیر الگوهای رفتاری- فرهنگی جهان عرب در فرایند تحقق دموکراسی در خاورمیانه است.<br /> یافتههای تحقیق از آن، حاکی است که تنوع الگوهای رفتاری و فرهنگ سیاسی جهان عرب ازقبیل اقتدارگرایی، حضور بیضابطه گروههای غیررسمی، ملیگرایی و پانعربیسم بهمثابه ساختار فرهنگی، از فرایندی کلیتبخش درراستای نیل به آگاهی معین و مستقر در تحقق دموکراسی جلوگیریمیکنند؛ این در حالی است که دخالت خارجی و استعمار نیز، مانع مهم دیگری بر سر راه تحقق دموکراسی در جهان عرب است.<br /> https://iws.shahed.ac.ir/article_846_0444dd703dd188fc212958cc2ad5f44f.pdfدانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923National and Ethnic Identity in Afghanistan: A case study of Cabul Education's Faculty.هویت قومی و هویت ملی در افغانستان: مورد مطالعه، دانشجویان تعلیم و تربیه کابل598684710.22070/iws.2019.2952.1520FAاسفندیارغفاری نسبدانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه شیرازشریفپویادانشآموخته کارشناسیارشد جامعهشناسی دانشگاه شیرازمحمدعلیقاسمی نژاددانشآموخته کارشناسیارشد جامعهشناسی دانشگاه شیرازسیدابراهیممساواتدانشجوی دکتری جامعهشناسی، دانشگاه یاسوجJournal Article20180703National identity is a subjective concept that represent belonging to a certain national group. national identity including a complex set of circumstances and sentiments that determine the ways that individuals using to see their inner group and the other groups. the issue of national identity is one of the very important cultural problems in Afghanistan. In this country there are some linguistic , ethnic and religious differences and at the same time they have some similarities with the ethnic groups in the neighboring countries. In addition, war and the other destructive conflicts in this country were barriers to constitute an integrative country. this paper attempts to investigate the sociocultural factors related to the national identity of the students of Education Faculty. This study seeks to explaining national identity of students in terms of their ethnic memberships (including Pashtun, Hazaras and Tajik ethnic groups). We used theories of Giddens and Stryker as a theoretical framework. Survey is the our method of research. The size of sample was 372 students that who were selected by systemic randomized sampling. And collected data was analyzing by the spss software. the results show that there is a positive and significant relationship between independent variables such as ethnic, religious and global identities , social capital , participatory life style with the student national identity. furthermore, by doing multivariable regression, we found that variables such as participatory life style , religious identity, social capital and sex explained the 10.7 percent of variation in the dependent variableهویت ملی، مفهومی ذهنی است که تعلق به یک گروه ملی خاص را نمایانمیکند. هویت ملی با مجموعهای پیچیده از شرایط و احساسات همراه است که نگرش فرد را نسبتبه گروه خود و دیگر گروهها نشانمیدهد. مسئله هویت ملی در افغانستان، همواره یکی از [موارد] بسیار حساس سیاسی و فرهنگی بودهاست چراکه تفاوتهای زبانی، قومی، فرهنگی و مذهبی در افغانستان و شباهتهای قومی و فرهنگی با اقوام کشورهای مجاور و همچنین جنگ، تضاد و ویرانی در افغانستان باعث شده که هویت ملی در این کشور بهطورکامل شکلنگیرد. هدف این پژوهش بررسی عوامل اجتماعی، فرهگی مرتبط با هویت ملی دانشجویان تعلیم و تربیه کابل بودهاست؛ در این مطالعه برای تبیین هویت ملی دانشجویان در سه گروه قومی (پشتون، هزاره و تاجیک) از نظریههای اجتماعی و فرهنگی مانند گیدنز و استرایکر استفادهشدهاست. در گردآوری دادهها از روش پیمایش بهرهگرفتهایم؛ تعداد نمونه نیز 372 نفر بودهاست که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی سیستماتیک صورتگرفتهاست؛ تجزبهوتحلیل دادهها نیز با بهکارگیری نرمافزار SPSS انجامشدهاست؛ یافتههای این تحقیق نشانمیدهند که رابطهای معنادار و مثبت، میان متغیرهای هویت قومی، دینی، جهانی و سرمایه اجتماعی، سبک زندگی و مشارکتی با هویت ملی وجوددارد؛ بهعلاوه، براساس رگرسیون چندمتغیره، متغیرهای سبک زندگی اجتماعی و مشارکتی، هویت دینی، سرمایه اجتماعی و جنسیت 7/10 درصد از تغییرها را در متغیر وابسته تبیینمیکند.https://iws.shahed.ac.ir/article_847_de676622e91c292a75d06e1e6f7a775f.pdfدانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923Investigating the Foreign Policy Behavior of the Turkish Ruling Party towards the Islamic Republic of Iranبررسی رفتار سیاست خارجی حزب حاکم ترکیه در قبال جمهوری اسلامی ایران8710884810.22070/iws.2019.3235.1566FAعبدالمطلبعبداللهدانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علامه طباطبائیرامینولی زاده میدانیدانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش جامعهشناسی سیاسی دانشگاه امام صادقمهدیپیروزفردانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع)Journal Article20180615The AKP has been at the forefront of Turkey's political power since 2002. The AKP's foreign policy analysis is essential to understanding its positions. The purpose of the present study is to explain the AKP's foreign policy behavior towards the Islamic Republic of Iran. Its identity approaches are analyzed according to Went's theory in the framework of constructivist theory. Accordingly, the research question is: "What are the identity approaches that influence the AKP's foreign policy behavior towards the Islamic Republic of Iran?" This paper is a descriptive-analytical study using library documents to identify the approaches that influence the AKP's positions towards the Islamic Republic of Iran. This study is an applied one in terms of purpose. The findings of the article suggest that AKP's identity approaches can be effective in explaining its foreign policy behavior towards the Islamic Republic of Iran. The present study chose "cooperative policy-making" as the chosen foreign policy behavior among the cases examined for the AKP.حزب عدالت و توسعه بهعنوان حزب حاکم ترکیه از سال 2002 در رأس قدرت سیاسی این کشور حضوردارد. تحلیل سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه برای شناخت مواضع این حزب ضروری بهنظرمیرسد. هدف پژوهش حاضر، تبیین رفتار سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه در قبال جمهوری اسلامی ایران است؛ رویکردهای هویتی این حزب، طبق نظریه ونت در چارچوب نظری سازهانگاری تحلیلمیشود؛ برایناساس، پرسش پژوهش عبارتاست از اینکه «رویکردهای هویتی مؤثر بر رفتار سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه در قبال جمهوری اسلامی ایران چیست؟»؛ این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از اسناد کتابخانهای رویکردهای هویتی مؤثر بر مواضع حزب عدالت و توسعه را در قبال جمهوری اسلامی ایران بررسیمیکند؛ این پژوهش ازلحاظ هدف، کاربردی محسوبمیشود.<br /> یافتههای مقاله نشانمیدهند که رویکردهای هویتی حزب عدالت و توسعه در تبیین رفتار سیاست خارجی این حزب در قبال جمهوری اسلامی ایران میتوانند تأثیرگذار باشد. پژوهش حاضر، «اتخاذ سیاستهای همکاریجویانه» را بهعنوان رفتار سیاست خارجی منتخب در میان حالتهای بررسیشده درخصوص حزب عدالت و توسعه برگزید.<br /> https://iws.shahed.ac.ir/article_848_efbec34a490679a58363aa4ed38836f5.pdfدانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923Congregation Imamate, a Model in the Islamic Republic of Iran: A Case Study of the Congregation Imamate by Mahdavi Kenny at Jalili Mosqueالگوی امام جماعت در جمهوری اسلامی ایران: مطالعه موردی امام جماعتی آیتالله مهدوی کنی (ره) در مسجد جلیلی9314285010.22070/iws.2019.3627.1647FAمهدیپورجعفری صدراباددانشجوی کارشناسیارشد معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)اصغرافتخاریدانشیار علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع)Journal Article20180422Given the constructive role of mosques in the training of manpower and political socialization, the authors of this article have addressed the function of leadership of the Imamate of the congregation. In this regard, the researchers have attempted to obtain an operational model for proposing to other congregations by referring to Ayatollah Mahdavi Kenny's performance in Jalili mosque.The reason is that Ayatollah Mahdavi Kenny was able to gather the personal, social and socio-political dimensions of the congregration Imamate in accordance with the time and circumstances, thus making a positive impact on individuals and society that has emerged to this day. The main research question is: "What is the pattern of a congregation imamate in the Islamic Republic of Iran, documented by Ayatollah Mahdavi Kenny's manner?" To answer this question, the researchers used the content analysis method, interviewed the companions of Ayatollah Mahdavi Kenny in Jalili Mosque, identified and analyzed the spiritual, Individual and socio-political aspects of his performance in this mosque and, and finally, have provided a comprehensive inferential model. The results of the study show that Ayatollah Mahdavi Kenny, as Imam of the congregation, has planned in three areas: political, social and cultural. In their measures, they have put Jalili Mosque in the political arena as the focus of anti-regime struggle and in the social arena as an effective institution in meeting the needs and assistance of the deprived and in the cultural arena as the focus of education. It is important to note that all of these dimensions are based on the principle of the mosque as the center of worship, and faith education which are assumed as the main mission of the mosque.با توجه به نقش سازنده مساجد در تربیت نیروی انسانی و جامعهپذیری سیاسی، در این نوشتار نویسندگان به موضوع کارکرد راهبری امام جماعت پرداختهاند؛ دراینخصوص، محققان تلاشکردهاند که با رجوع به عملکرد آیتالله <em>مهدوی کنی</em> در مسجد جلیلی به الگویی عملیاتی برای پیشنهاد به سایر ائمه جماعت دستبیابند؛ دلیل این امر، آن است که آیتالله <em>مهدوی کنی</em> توانستند، ابعاد فردی، اجتماعی و سیاسی- اجتماعی امام جماعت را متناسب با شرایط و مقتضیات زمانی جمعکرده، از این طریق، تأثیری مثبت بر افراد و جامعه برجایگذارند که تاامروز، ظهور و نموددارد.<br /> پرسش اصلی تحقیق حاضر عبارتاست از اینکه «الگوی امام جماعتی در جمهوری اسلامی ایران، مستند به سیره آیتالله <em>مهدوی کنی</em> کدام است؟»؛ برای پاسخدادن به این پرسش، محققان با استفاده از روش تحلیل محتوا و مصاحبه با یاران آیتالله <em>مهدوی کنی </em>در مسجد جلیلی، وجوه معنوی، فردی و سیاسی- اجتماعی عملکرد ایشان را در این مسجد، شناسایی و تحلیلکرده و درنهایت، الگوی جامع استنباطیشان را ارائهکردهاند؛ نتایج تحقیق نشانمیدهند که آیتالله <em>مهدوی کنی</em> بهعنوان امام جماعت، در سه ساحت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برنامهداشتهاند و با تدابیری که بهکاربستند، مسجد جلیلی را در ساحت سیاسی، بهعنوان کانون مبارزه ضد رژیم و در ساحت اجتماعی، بهعنوان نهاد مؤثر در رفع نیازها و کمک به محرومان و در ساحت فرهنگی، بهعنوان کانون تعلیم و تربیت مطرحکردند. لازم است، یادآوریشود که همه این ابعاد برپایه اصل مسجد بهعنوان کانون عبادی استوار بوده و تربیت عبادی و ایمانی بهعنوان رسالت اصلی مسجد مفروض انگاشتهشدهاست.https://iws.shahed.ac.ir/article_850_eaeaeb91ef98bface7d5989f588ba783.pdfدانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923Identifying the Relationship between Jihad and Terrorism in Political Islam (From the viewpoints of Imamiyyah and Takfiris)تبیین رابطه جهاد و تروریسم در اسلام سیاسی (از منظر امامیه و تکفیریها)14317085110.22070/iws.2019.2229.1392FAمحمد حسینجمشیدیعضو هیئت علمی گروه روابط بینالملل دانشگاه تربیت مدرسکوثرطوسیکارشناس ارشد روابط بینالملل دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20180618The issue of "jihad" as a struggle for religion in Islam is one of the most sacred religious worship and an obligatory religious ritual, but on the one hand, various Islamic sects have offered different interpretations of it, and on the other hand, the enemies of Islam have turned it into an anti-Islam weapon. In the Islamic world today, in the context of political Islam, there are two main attitudes that both emphasize religious jihad and have two different perceptions of it: 'the Imamiyyah and the Takfiris.'; thus, our purpose in this article is to understand the views of the Imamis and Salafists. We look at jihad and our problem is the relationship between jihad and terrorism from the viewpoint of Imamiyyah and Takfiris, and the main question is "how can this relationship be traced in the two main attitudes of political Islam, namely Imamiyyah and Takfiri-Salafi?" The research results obtained by a descriptive-analytical approach and a comparative and library collection method showed that, on the basis of Imamiyah's view, Islamic Jihad is a "defensive act" to obtain the right, repel oppression and sedition, and contradicts the terrorist and violent acts of the Takfiri beliefs, known as jihad, as a means of promoting religion. Imamiyah considers jihad as a tool for peace and peaceful coexistence and for the realization of justice and releasing the world from intrigue and emphasizes that the essence of jihad is defensive and Like the Takfiris, they cannot invite and fight for the cause of religion by terrorist acts.
مسئله «جهاد» بهعنوان مبارزه در راه دین، در اسلام، یکی از مقدسترین عبادات دینی و واجبات شرعی است اما ازسویی در مذاهب مختلف اسلامی، تفاسیری گوناگون از آن ارائهشده و ازسویدیگر از طرف دشمنان اسلام به حربهای ضد اسلام تبدیلشدهاست. امروزه در جهان اسلام و در قالب اسلام سیاسی، دو نگرش اصلی وجوددارند که هردو در عین تأکید بر جهاد دینی، دو برداشت متفاوت از آن دارند: «امامیه و تکفیریها»؛ برهمینمبنا، هدف ما در این نوشتار، شناخت دیدگاه امامیه و سلفیها درخصوص نوع نگاه به جهاد است و مسئله ما، ارتباط میان جهاد با تروریسم از منظر امامیه و تکفیریهاست و پرسش اصلی، این است که «در دو نگرش اصلی اسلام سیاسی یعنی امامیه و تکفیری- سلفی، این رابطه چگونه قابلترسیم است؟» در پاسخ به این پرسش، نتایج تحقیق که با رویکرد توصیفی- تحلیلی و روش مقایسهای و شیوه گردآوری کتابخانهای بهدستآمده، بیانگر این است که برمبنای نگرش امامیه، جهاد اسلامی یک «اقدام دفاعی» برای احقاق حق، دفع ستم و رفع فتنه است و با اقدامهای تروریستی و خشونتگرایانه مورد باور تکفیریها که با عنوان جهاد و بهمثابه وسیلهای برای گسترش دین صورتمیگیرد، تضاددارد؛ همچنین، امامیه، جهاد را ابزاری میداند درراستای ایجاد صلح و همزیستی مسالمتآمیز و تحقق عدالت و رفع فتنه از جهان و تأکیدمیکند که ماهیت جهاد، دفاعی است و نمیتوان همانند تکفیریها با اعمال تروریستی، به دعوت و جهاد در راه دین اقدامکرد.https://iws.shahed.ac.ir/article_851_832c3809ee09f9d9cf25dc329d69f3c3.pdfدانشگاه شاهدجامعهشناسی سیاسی جهان اسلام2980-937161320180923From revolution to refolution (Investigating the Reasons for Egypt's 2011 Uprising Failure)از انقلاب تا اصقلاب (واکاوی دلایل شکست قیام مردم مصر در سال 2011)17119685210.22070/iws.2019.3251.1571FAسعیدحاجی ناصریاستادیار علوم سیاسی دانشگاه تهرانمحسنتوکلیاندانشجوی دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20180629The events that swept the Arab world in 2011 had contradictions and paradoxes that could neither be called revolution nor reform; therefore, new concepts were needed to explain these events. This study attempts to explain the rise of the Egyptian people and the reason for their failure by using the term "refolution" and its explanation. Therefore, in this article, we first try to clarify the concept of refolution, its differentiation with the classical revolution, the strengths and weaknesses of such uprisings and its emergence conditions. Then, using it to explain the Egyptian people's uprising, we will explain the reason for its failure. The research hypothesis is that what happened in Egypt was not a complete revolution; it was a combination of revolution and reform. Although the popular movement overthrew Hosni Mubarak, it was unable to bring about structural and institutional changes due to a lack of leadership, organization and ideology, so institutions and organizations of the former regime, including the army and security forces, remained intact. They managed to regain power and defeat the revolution at the right opportunityرویدادهایی که در سال 2011 جهان عرب را فراگرفت، به تناقضها و پارادوکسهایی دچار بود که نه میشد آنها را انقلاب نامید و نه اصلاح؛ لذا برای تبیین و توضیح این رویدادها به مفاهیمی جدید نیازاست. این پژوهش سعیدارد با بهکارگیری اصطلاح «اصقلاب» و ایضاح و توضیح آن، خیزش مردم مصر و دلیل شکست آن را تبیینکند؛ بنابراین در این مقاله ابتدا سعیمیشود با بررسی و تبیین مفهوم اصقلاب، وجوه تمایز آن با انقلاب کلاسیک، نقاط ضعف و قوت اینگونه خیزشها و شرایط پدیداری آن، روشن شود سپس با کاربرد آن برای توضیح و تشریح قیام مردم مصر، دلیل شکست آن را تبیینکنیم.<br /> فرضیه پژوهش مبتنیبر این است که آنچه در مصر اتفاقافتاد، انقلابی تمامعیار نبود؛ بلکه ترکیبی از انقلاب و اصلاح بود. اگرچه جنبشی مردمی، <em>حسنی مبارک</em> را از قدرت ساقطکرد، از ایجاد تغییرهای ساختاری و نهادی، به دلیل فقدان رهبری، سازمان و ایدئولوژی، ناتوان بود؛ ازاینرو نهادها و سازمانهایی از نظام (رژیم) پیشین ازجمله ارتش و نیروهای امنیتی، دستنخورده باقی ماندهبودند که توانستند در فرصت مناسب، با اقدام خویش، دوباره قدرت را بهدستبگیرند و انقلاب را بهشکستبکشانند.https://iws.shahed.ac.ir/article_852_d0c62f80b17f8e9200126645c75e9a57.pdf