دانشگاه شاهد جامعه‌شناسی سیاسی جهان اسلام 2980-9371 7 14 2019 03 21 Identifying the Factors Influencing the Government's Failure in Post Taliban Afghanistan in Regional Security Set Theory Guide تبیین عوامل مؤثر بر ناکامی دولت در افغانستان پساطالبان در رهنمود نظریه مجموعه امنیتی منطقه‌ای 175 202 973 10.22070/iws.2019.3728.1667 FA مرتضی نورمحمدی استادیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی محمدعارف فصیحی دولتشاهی دانش‌آموخته دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طبا طبایی Journal Article 2018 12 02 The present study seeks to investigate the contexts and factors influencing the formation of a failed and bankrupt post-Taliban government in Afghanistan. Much of the political and social anomalies in this country has a strong relationship with the weakness and inability of the government.Historical evidence has shown that the government in Afghanistan has consistently failed to exercise empirical sovereignty and has emerged as a weak provider of essential goods and services such as security, justice and prosperity. Governments created after 9/11 were no exception and the international community's supportive policies failed to break the fragility and weakness of the state. Thus addressing this issue is essential. The key question is, "What factors have contributed to the failure and weakness of the government in post-Taliban Afghanistan?" The hypothesis is: high levels of political violence, low levels of socio-political cohesion, major political conflict in government organizing ideology, lack of legitimacy, and weakness of the government's beleifs are the most important factors that put post-Taliban governments at the bottom of the spectrum of failed and pre-modern governments.  Research Method: The problem is analyzed in the framework of security complex theory by a descriptive-analytical method. The findings of the paper show the formation of a bankrupt state that has led to the rise of political and social anomalies in the country پژوهش حاضر، درصدد بررسی زمینه‌ها و عوامل تأثیرگذار در شکل‌گیری دولت ناکام و ورشکسته در افغانستان پساطالبان است. بخشی بزرگ از ناهنجاری‌ها و نابسامانی‌های سیاسی و اجتماعی در این کشور با ضعف و ناتوانی دولت نسبتی وثیق پیدامی‌کند. شواهد تاریخی نشان‌داده‌اند که دولت در افغانستان به‌صورت پیوسته از اِعمال حاکمیت تجربی، عاجز بوده و از ارائه خدمات و کالای اساسی ازقبیل «امنیت، عدالت و رفاه»، ناتوان و ضعیف، ظاهر شده‌است؛ دولت‌های به‌وجودآمده پس از 11سپتامبر نیز از این امر مستثنی نبوده و سیاست‌های حمایتی جامعه بین‌المللی نیز نتوانسته‌است، گسستی در شکنندگی و ضعف دولت در این کشور به وجودآورد؛ بدین‌سان، پرداختن به این مسئله، دارای اهمیت و ضرورتی اساسی است. پرسش اصلی اینکه «چه عواملی در ناکامی و ضعف دولت در افغانستان پساطالبان مؤثر بوده‌اند؟»؛  فرضیه مقاله، این است: سطح بالای خشونت سیاسی، سطح پایین انسجام اجتماعی ـ سیاسی، کشمکش عمده سیاسی در ایدئولوژی سازمان‌دهنده دولت، فقدان مشروعیت و ضعف عقیده (ایده) دولت از مهم‌ترین عواملی است که دولت‌های پساطالبان را در انتهای طیف دولت‌های ناکام و پیشامدرن قرارداده‌است.روش تحقیق: مسئله یاد‌شده در چارچوب نظریه مجموعه امنیتی با روش توصیفی ـ تحلیلی واکاوی‌شده‌است. یافته‌های مقاله از شکل‌گیری نوعی دولت ورشکسته نشان‌دارند که موجب رشد ناهنجاری‌ها و نابسامانی‌های سیاسی و اجتماعی در این کشور شده‌اند. https://iws.shahed.ac.ir/article_973_ca75910166da03ff9d4655a0338e6b09.pdf