دانشگاه شاهد جامعه‌شناسی سیاسی جهان اسلام 2980-9371 6 13 2018 09 23 Congregation Imamate, a Model in the Islamic Republic of Iran: A Case Study of the Congregation Imamate by Mahdavi Kenny at Jalili Mosque الگوی امام جماعت در جمهوری اسلامی ایران: مطالعه موردی امام جماعتی آیت‌الله مهدوی کنی (ره) در مسجد جلیلی 93 142 850 10.22070/iws.2019.3627.1647 FA مهدی پورجعفری صدراباد دانشجوی کارشناسی‌ارشد معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع) اصغر افتخاری دانشیار علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع) Journal Article 2018 04 22 Given the constructive role of mosques in the training of manpower and political socialization, the authors of this article have addressed the function of leadership of the Imamate of the congregation. In this regard, the researchers have attempted to obtain an operational model for proposing to other congregations by referring to Ayatollah Mahdavi Kenny's performance in Jalili mosque.The reason is that Ayatollah Mahdavi Kenny was able to gather the personal, social and socio-political dimensions of the congregration Imamate in accordance with the time and circumstances, thus making a positive impact on individuals and society that has emerged to this day. The main research question is: "What is the pattern of a congregation imamate in the Islamic Republic of Iran, documented by Ayatollah Mahdavi Kenny's manner?" To answer this question, the researchers used the content analysis method, interviewed the companions of Ayatollah Mahdavi Kenny in Jalili Mosque, identified and analyzed the spiritual, Individual and socio-political aspects of his performance in this mosque and, and finally, have provided a comprehensive inferential model. The results of the study show that Ayatollah Mahdavi Kenny, as Imam of the congregation, has planned in three areas: political, social and cultural. In their measures, they have put Jalili Mosque in the political arena as the focus of anti-regime struggle and in the social arena as an effective institution in meeting the needs and assistance of the deprived and in the cultural arena as the focus of education. It is important to note that all of these dimensions are based on the principle of the mosque as the center of worship, and faith education which are assumed as the main mission of the mosque. با توجه به نقش سازنده مساجد در تربیت نیروی انسانی و جامعه‌پذیری سیاسی، در این نوشتار نویسندگان به موضوع کارکرد راهبری امام جماعت پرداخته‌اند؛ دراین‌خصوص، محققان تلاش‌کرده‌اند که با رجوع به عملکرد آیت‌الله مهدوی کنی در مسجد جلیلی به الگویی عملیاتی برای پیشنهاد به سایر ائمه جماعت دست‌بیابند؛ دلیل این امر، آن است که آیت‌الله مهدوی کنی توانستند، ابعاد فردی، اجتماعی و سیاسی- اجتماعی امام جماعت را متناسب با شرایط و مقتضیات زمانی جمع‌کرده، از این طریق، تأثیری مثبت بر افراد و جامعه برجای‌گذارند که تاامروز، ظهور و نموددارد. پرسش اصلی تحقیق حاضر عبارت‌است از اینکه «الگوی امام جماعتی در جمهوری اسلامی ایران، مستند به سیره آیتالله مهدوی کنی کدام است؟»؛ برای پاسخ‌دادن به این پرسش، محققان با استفاده از روش تحلیل محتوا و مصاحبه با یاران آیت‌الله مهدوی‌ کنی در مسجد جلیلی، وجوه معنوی، فردی و سیاسی- اجتماعی عملکرد ایشان را در این مسجد، شناسایی و تحلیل‌کرده و درنهایت، الگوی جامع استنباطی‌شان را ارائه‌کرده‌اند؛ نتایج تحقیق نشان‌می‌دهند که آیتالله مهدوی کنی به‌عنوان امام جماعت، در سه ساحت سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برنامه‌داشتهاند و با تدابیری که به‌کاربستند، مسجد جلیلی را در ساحت سیاسی، به‌عنوان کانون مبارزه ضد رژیم و در ساحت اجتماعی، به‌عنوان نهاد مؤثر در رفع نیازها و کمک به محرومان و در ساحت فرهنگی، به‌عنوان کانون تعلیم و تربیت مطرح‌کردند. لازم است، یادآوری‌شود که همه این ابعاد برپایه اصل مسجد به‌عنوان کانون عبادی استوار بوده و تربیت عبادی و ایمانی به‌عنوان رسالت اصلی مسجد مفروض انگاشته‌شده‌است.

https://iws.shahed.ac.ir/article_850_1efa39bcaec6f3900149160693694536.pdf