دانشگاه شاهد جامعه‌شناسی سیاسی جهان اسلام 2980-9371 6 12 2018 03 21 Smart Diplomacy and Regional Convergence: The Muslim World دیپلماسی هوشمند و هم‌گرایی منطقه‌ای: جهان اسلام 25 44 718 10.22070/iws.2018.2868.1503 FA فرهاد قاسمی دانشیار روابط بین‌الملل دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه تهران 0000-0001-9237-4197 ایران رکن آبادی اصل دانشجوی دکترای روابط بین‌الملل دانشگاه تهران Journal Article 2017 11 12 Regional disciplines are considered as one of the most important fields of international relations studies, which are heavily influenced by the structures and dynamics of the international system. The transformation of the international system into a complex-turbulent system, has faced regional convergence and its analytical apparatus with new realities that the classical literature of international relations has not paid much attention to; the change in the structure of the international system into its network structure and the dynamism of its power to intelligent power are among such realities;  smart diplomacy based on the logic of intelligent power and its function in the management of order and regional convergence, are also of such facts that are not given due attention in the existing literature ; in this regard, convergence in the Islamic world as a regional network lacks such an analytical apparatus. Hence, the axiomatic question of the present study focuses on such realities. The research hypothesis suggests that smart diplomacy, due to the rules of complexity and chaos, including network structure, as well as the management of dynamics, leads to the convergence and evolution of regional networks. In the Islamic world, faced with structural and dynamic divisions, intelligent network diplomacy is a way to achieve convergence. The ultimate goal of the paper is to provide a new analytical model that conceptualizes smart network diplomacy for convergence and integration into regional disciplines, including the Islamic world نظم‌های منطقه‌ای به‌عنوان یکی از مهم‌ترین حوزه‌های مطالعاتی روابط بین‌الملل مطرح‌اند که به‌شدت تحت تأثیر سازه‌ها و پویش‌های نظام (سیستم) بین‌الملل قراردارند. تحول نظام بین‌الملل به سیستم پیچیده- آشوبی، هم‌گرایی منطقه‌ای و دستگاه تحلیلی آن را با واقعیت‌هایی نوین روبه‌روکرده‌است که ادبیات کلاسیک روابط بین‌الملل به آن کمتر توجه‌کرده‌است؛ تغییر سازه سیستم بین‌الملل به سازه شبکه‌ای و دینامیک قدرت آن به قدرت هوشمند از آن جمله است؛ دیپلماسی هوشمند براساس منطق قدرت هوشمند و کارکرد آن در مدیریت نظم‌ها و هم‌گرایی منطقه‌ای ازجمله چنین واقعیت‌هایی است که ادبیات موجود به آن نپرداخته‌است؛ در این راستا هم‌گرایی در جهان اسلام به‌عنوان شبکه منطقه‌ای، فاقد چنین دستگاه تحلیلی است؛ براساس این، پرسش محوری پژوهش حاضر، بر محور چنین واقعیت‌هایی شکل‌می‌گیرد. پژوهش این فرضیه، محوری را مطرح‌می‌کند که دیپلماسی هوشمند براساس قواعد پیچیدگی و آشوب ازجمله سازه شبکه‌ای و همچنین مدیریت دینامیک‌ها، سبب هم‌گرایی و تکامل شبکه‌های منطقه‌ای می‌شود. در شبکه جهان اسلام که با انشقاق‌های سازه‌ای و دینامیک روبه‌روست، دیپلماسی هوشمند شبکه‌ای، راهی برای تحقق هم‌گرایی است. هدف نهایی مقاله، ارائه مدل تحلیلی نوینی است که دیپلماسی هوشمند شبکه‌ای را برای هم‌گرایی و ادغام در نظم‌های منطقه‌ای ازجمله جهان اسلام مفهوم‌سازی‌می‌کند. https://iws.shahed.ac.ir/article_718_8e3595886b243a540cb9323b94d4ee26.pdf