دانشگاه شاهد جامعه‌شناسی سیاسی جهان اسلام 2980-9371 9 18 2021 03 21 Investigating the relationship between the role and position of the army with the formation of a coalition of different political forces in the Islamic revolution نقش جایگاه ارتش در شکل‌گیری ائتلاف نیرو‌های سیاسی در انقلاب اسلامی 81 110 3594 10.22070/iws.2021.5780.2009 FA علی مختاری استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج علی باقری دولت آبادی دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج رامین مرادی استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه یاسوج امین زمانی دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه یاسوج Journal Article 2020 05 17 This study attempts to ask why moderate political forces allied with radicals in the process of 1979 revolution in Iran. Researchers have cited factors such as "society's united rebellion against the state", "the class coalition", "the weakness of political and state institutions" and "the appeal of the revolutionary leader's discourse." In this research, the authors, in the framework of Richard Snyder's theory, using the qualitative method and the technique of documentary study, examine three independent variables of the king's relationship with the (main) army, the king with the elite, and the system's relations with the major powers as the causes of coalition formation. They have paid. The results show that the patrimonial and brave behavior of the Shah deprived the army of independence, control of its equipment and facilities, dissemination of mistrust, channeling upgrades, and ultimately obedience and devotion to both the soldier and the commander. As a result, the army's surrender and devotion to the Shah, the Shah's stalemate to the elite, and the Shah's devotion to the United States, undermined moderation's desire for intra-disciplinary conflict to form a coalition between the moderates and the redicals for a greater purpose. این پژوهش تلاش می­کند؛ تا به این پرسش بپردازد؛ چرا نیروهای سیاسی میانه­رو با نیروهای سیاسی انقلابی در فرایند انقلاب اسلامی ائتلاف کردند؟ پژوهشگران در بررسی این مسئله به عواملی مانند «عصیان یکپارچه جامعه علیه دولت»، «ائتلاف طبقاتی»، «ضعف نهادهای سیاسی و دولتی» و «جذابیت گفتمان رهبر انقلاب» اشاره کرده­اند. در این پژوهش، مولفان در چارچوب نظریه ریچارد اسنایدر و با کمک روش توصیفی _ تحلیلی و تکنیک مطالعه اسناد، به بررسی سه متغیر مستقل رابطه شاه با ارتش(اصلی)، شاه با نخبگان و روابط نظام با قدرت­های بزرگ به عنوان علل شکل­گیری ائتلاف مذکور پرداخته­اند. نتایج پژوهش نشان می­دهد؛ رفتار نئوپاتریمونیالی و قشونی شاه سبب سلب استقلال از ارتش، کنترل تجهیزات و امکانات آن، ایجاد فضای بی­اعتمادی، کانالیزه کردن راه­های ارتقاء و در نهایت مطیع و سرسپرده کردن همه، اعم از سرباز و فرمانده شد. در نتیجه، رابطه تسلیم و سرسپردگی ارتش در مقابل شاه، بن­بست در رابطه شاه با نخبگان و سرسپردگی شاه در رابطه با آمریکا، آرزو و دلگرمی میانه­روها برای منازعه درون گفتمانی را از بین بُرد و آنها را برای ائتلاف با انقلابیون آماده کرد. https://iws.shahed.ac.ir/article_3594_dce8af15f064d1accb98887a21029b08.pdf